مسئله
ابزارهای مدیریت پروژه معمولاً برای انسان ساخته شده‌اند؛ اما وقتی بخش بزرگی از برنامه‌ریزی و اجرای کار با کمک ایجنت‌های هوش مصنوعی انجام می‌شود، کپی و چسباندن تسک‌ها بین چت و اپلیکیشن، زمان و تمرکز را هدر می‌دهد. می‌خواستم ایجنت مستقیماً در ابزار مدیریت پروژه من کار کند.
Model Context Protocol (MCP) چیست؟
MCP پروتکلی باز است که به مدل‌های زبانی اجازه می‌دهد با ابزارها و داده‌های بیرونی به شکلی استاندارد صحبت کنند. سرور MCP مجموعه‌ای از «ابزارها» را با ورودی و خروجی تعریف‌شده در اختیار ایجنت قرار می‌دهد.
ساختار داده پروژه‌بان
- پروژه ← شامل چند فاز
- فاز ← شامل چند تسک و هر تسک می‌تواند زیرتسک داشته باشد
- پیشرفت هر پروژه به‌صورت خودکار از وضعیت تسک‌ها محاسبه می‌شود
- برنامه‌ریز روزانه تسک‌ها را روی تقویم و با منطقه زمانی کاربر می‌چیند
- صندوق ایده‌ها برای کارهایی که هنوز وقتشان نرسیده
ابزارهای MCP
سرور MCP پروژه‌بان ابزارهایی مثل «فهرست پروژه‌ها»، «ساخت پروژه»، «افزودن فاز»، «افزودن تسک»، «به‌روزرسانی تسک»، «دیدن یک روز» و «زمان‌بندی تسک» را ارائه می‌دهد. نتیجه این است که می‌توانم به ایجنت بگویم «برای فاز دوم سایت، تسک‌ها را بساز و فردا را برنامه‌ریزی کن» و نتیجه را بلافاصله در اپلیکیشن اندروید ببینم.
درس‌هایی که گرفتم
- نام‌گذاری ابزارها مهم است. ایجنت بر اساس توضیح ابزار تصمیم می‌گیرد؛ توضیح مبهم یعنی رفتار مبهم.
- ورودی‌ها را سخت‌گیرانه اعتبارسنجی کنید. ایجنت هم ممکن است داده نادرست بفرستد.
- زبان کاربر را حفظ کنید. عنوان‌ها به زبان کاربر (فارسی) ذخیره می‌شوند تا اپلیکیشن طبیعی بماند.
قدم بعدی
پروژه‌بان در گیت‌هاب منتشر شده و برای عرضه در مارکت‌های اپلیکیشن موبایل آماده می‌شود.